Diagnoza neuropsychologiczna

Diagnoza neuropsychologiczna polega na obiektywnej ocenie funkcji poznawczych, czyli:

Diagnoza polega na przeprowadzeniu dokładnego wywiadu oraz serii testów, które pozwalają ocenić aktualny stan procesów umysłowych oraz ustalić mocne i słabe strony funkcjonowania. Wyniki są konieczne dla zaplanowania dalszego toku pracy terapeutycznej.

Dla kogo?

Osoby, u których występują:

Znaczenie

Diagnoza neuropsychologiczna pozwala na ocenę skutków udaru, urazów czaszkowo-mózgowych i chorób neurologicznych. U osób zaniepokojonych nadmiernym zapominaniem lub trudnościami z koncentracją może wskazać, jakie jest nasilenie tych trudności. Diagnoza neuropsychologiczna pozwala również na wczesne wychwycenie deficytów, których osoba może jeszcze sama nie dostrzegać. Dzięki diagnozie można szybko wprowadzić działania pozwalające poprawić codzienne funkcjonowanie pacjenta.

Rehabilitacja neuropsychologiczna

Rehabilitacja neuropsychologiczna to terapia osłabionych i zaburzonych procesów poznawczych. W procesie rehabilitacji wykorzystuje się naturalne procesy plastyczności mózgu, odpowiednio je stymulując i pobudzając, tak aby umożliwić jak największy powrót utraconej funkcji. Zadaniem rehabilitacji neuropsychologicznej jest poprawa jakości życia  i umożliwienie powrotu do samodzielnego funkcjonowania.

Przebieg

Podstawą do rozpoczęcia rehabilitacji są wyniki diagnozy neuropsychologicznej. Program terapii (czas trwania, liczba spotkań, wykorzystywane materiały) jest ustalany indywidualnie. Bierze się pod uwagę takie informacje jak: przyczyna zaburzenia, przebieg choroby, czas od wystąpienia zdarzenia (udaru lub urazu) oraz możliwości pacjenta (wiek, wykształcenie, męczliwość). W czasie rehabilitacji korzysta się z różnorodnych materiałów (programy komputerowe, zadania typu papier-ołówek i inne) odpowiednio dostosowując ich poziom trudności i złożoności. Czas trwania i liczba spotkań jest dostosowywana do indywidualnych potrzeb.

Cele

  • utrzymanie sprawności umysłowej
  • wydłużenie okresu samodzielności chorego
  • wydłużenie czasu aktywności edukacyjnej i zawodowej
  • przywrócenie lub usprawnienie zaburzonych procesów
  • nauka metod kompensowania zaburzeń

Znaczenie

Zaburzenia funkcjonowania poznawczego (np. osłabienie uwagi lub pamięci) nie tylko zakłócają codzienne funkcjonowanie, ale też utrudniają choremu korzystanie z rehabilitacji ruchowej (trudności z zapamiętaniem poleceń wydawanych przez fizjoterapeutę, problemy z rozumieniem dłuższych komunikatów). Ćwiczenia procesów poznawczych są zatem konieczne, aby chory mógł funkcjonować samodzielnie oraz korzystać z innych form rehabilitacji.
© Gabinet psychologiczny Aleksandra Mielnik. Wykonanie: Strony internetowe Słupsk